The First Book of Nephi

HIS RULE AND MINISTRY

Birinci Nefi Kitabı

HÜKÜMDARLIĞI VE HİZMETİ

An account of Lehi, his wife Sariah, and his four sons, named beginning with the oldest Laman, Lemuel, Sam, and Nephi. The Lord warns Lehi to leave the land of Jerusalem because he prophesies to the people about their iniquity and they attempt to kill him. He journeys for three days into the wilderness with his family. Nephi takes his brothers and returns to Jerusalem to get the record of the Jews. The account of their hardships. They marry Ishmael’s daughters. They take their families and depart into the wilderness.Their suffering and troubles in the wilderness. The path of their travels. They come to the ocean. Nephi’s brothers rebel against him. He proves them wrong and builds a ship. They name the place Bountiful. They cross the ocean to the promised land, etc. This is according to Nephi’s account — that is, I Nephi engraved this record.

Lehi’nin, karısı Sariya’nın ve dört oğlunun anlatımı; oğullarının adları, en büyüğünden başlayarak, Laman, Lemuel, Sam ve Nefi. Rab, Lehi’yi Yeruşalim topraklarından ayrılması için uyarır; çünkü o halka suçları hakkında peygamberlik etmekte ve halk onu öldürmeye çalışmaktadır. Ailesiyle birlikte üç gün çöle doğru yolculuk eder. Nefi, kardeşlerini alıp Yahudilerin kaydını almak için Yeruşalim’e döner. Yaşadıkları zorlukların anlatımı. İsmail’in kızlarıyla evlenirler. Ailelerini alıp çöle doğru yola çıkarlar. Çöldeki acıları ve sıkıntıları. Yolculuklarının güzergâhı. Okyanusa varırlar. Nefi’nin kardeşleri ona karşı isyan ederler. Onların yanıldığını kanıtlar ve bir gemi inşa eder. O yere Bolluk adını verirler. Vaat edilmiş ülkeye ulaşmak için okyanusu aşarlar, vb. Bu, Nefi’nin anlatımına göredir — yani, ben Nefi bu kaydı kazıdım.

Chapter 1 Bölüm 1

¹I Nephi was born to excellent parents. As a consequence, my father taught me from all his knowledge. I’ve experienced many hardships during my life, while at the same time I’ve been greatly blessed by the Lord. I gained great understanding of God’s goodness and mysteries. Therefore I’m making a record of the important events in my life. ²I’m writing in my father’s language, which consists of Jewish knowledge written using Egyptian script. ³I know the record I’m making is true, written in my own hand, and based on what I know and experienced.

¹Ben Nefi, seçkin anne babadan doğdum. Bunun sonucu olarak, babam bana bildiği her şeyi öğretti. Hayatım boyunca birçok zorluk yaşadım, ama aynı zamanda Rab tarafından büyük ölçüde kutsandım. Tanrı’nın iyiliği ve gizemleri hakkında büyük bir anlayış kazandım. Bu nedenle hayatımdaki önemli olayların kaydını tutuyorum. ²Babamın dilinde yazıyorum; bu dil, Mısır yazısı kullanılarak yazılmış Yahudi bilgisinden oluşur. ³Yaptığım kaydın doğru olduğunu biliyorum; kendi elimle yazılmıştır ve bildiklerime ve yaşadıklarıma dayanır.

⁴My father Lehi lived his whole life at Jerusalem. During the first year that Zedekiah king of Judah ruled, many prophets were warning that the people must repent or the great city of Jerusalem would be destroyed.

⁴Babam Lehi tüm hayatını Yeruşalim’de yaşadı. Yahuda kralı Sidkiya’nın hüküm sürmeye başladığı ilk yılda, birçok peygamber halkın tövbe etmesi gerektiğini, aksi takdirde büyük Yeruşalim şehrinin yok edileceğini uyarıyordu.

⁵So my father, when he was alone, prayed to the Lord with his whole heart for his people. ⁶As he prayed to the Lord, a pillar of fire descended and rested on a rock in front of him, and he saw and heard many things. What he saw and heard made him shake and tremble. ⁷Afterward, he returned to his house in Jerusalem and collapsed on his bed, overwhelmed by the Spirit and what he had seen. ⁸While overwhelmed by the Spirit, he was carried away in a vision. He saw the heavens open, and he thought he saw God sitting on His throne, surrounded by numberless rings of angels engaged in singing and praising Him. ⁹He also saw a person descending from heaven who was brighter than the midday sun. ¹⁰He then saw twelve others following Him, and they were brighter than the stars in the sky. ¹¹They came down to the earth. The first one came and stood in front of my father and gave him a book and told him to read. ¹²As he read, he was filled with the Spirit of the Lord. ¹³He read: Woe, woe to Jerusalem, because I’ve seen your abominations! My father continued to read about Jerusalem; that it would be destroyed along with its inhabitants, many would be killed by the sword and many would be captured and taken to Babylon. ¹⁴After my father read and saw many great and surprising things, he cried out to the Lord: O Lord God Almighty, You’ve done such great and awe-inspiring things! Your throne is high in the heavens, and Your power, goodness, and mercy are over everyone living on earth. And because You are merciful, You won’t let those who come to You be lost. ¹⁵This is an example of how my father praised God. He rejoiced and his heart was full because of what the Lord showed him.

⁵Bu yüzden babam, yalnız olduğu zaman halkı için tüm yüreğiyle Rab’be dua etti. ⁶Rab’be dua ederken, bir ateş sütunu indi ve önündeki bir kayanın üzerine kondu; ve birçok şey gördü ve duydu. Gördüğü ve duyduğu şeyler onun sarsılmasına ve titremesine neden oldu. ⁷Daha sonra Yeruşalim’deki evine döndü ve Ruh ve gördükleri tarafından bunalmış halde yatağının üzerine yığıldı. ⁸Ruh tarafından bunalmışken bir görüm içinde götürüldü. Göklerin açıldığını gördü ve Tanrı’yı tahtında oturmuş, O’nu öven ve ilahiler söyleyen sayısız melek halkalarıyla çevrili gördüğünü sandı. ⁹Ayrıca gökten inen, öğle güneşinden daha parlak birini gördü. ¹⁰Sonra O’nu takip eden on iki kişi daha gördü ve onlar gökyüzündeki yıldızlardan daha parlaktı. ¹¹Yeryüzüne indiler. İlki gelip babamın önünde durdu, ona bir kitap verdi ve okumasını söyledi. ¹²Okurken Rab’bin Ruhu ile doldu. ¹³Şöyle okudu: Vay, vay Yeruşalim’e, çünkü senin iğrençliklerini gördüm! Babam Yeruşalim hakkında okumaya devam etti; onun halkıyla birlikte yok edileceğini, birçok kişinin kılıçla öldürüleceğini ve birçok kişinin esir alınıp Babil’e götürüleceğini. ¹⁴Babam birçok büyük ve şaşırtıcı şey okuduktan ve gördükten sonra Rab’be seslendi: Ey Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, ne kadar büyük ve hayranlık uyandıran işler yaptın! Senin tahtın göklerin yükseklerindedir ve Senin gücün, iyiliğin ve merhametin yeryüzünde yaşayan herkesin üzerindedir. Ve merhametli olduğun için, Sana gelenlerin kaybolmasına izin vermezsin. ¹⁵Babamın Tanrı’yı nasıl övdüğüne bir örnek budur. Sevinç duydu ve Rab’bin ona gösterdiği şeyler nedeniyle yüreği doldu.

¹⁶Now I won’t provide a full account of what my father wrote since he’s written many things he saw in visions and dreams. He also wrote many prophecies that he told to his children. I’m not including a full account of those things. ¹⁷Instead, I’ll write an account of important events in my life. First, I’ll summarize my father’s record on these plates I made with my own hands. Then, following my father’s summarized record, I’ll write an account of my life.

¹⁶Şimdi babamın yazdıklarının tam bir kaydını vermeyeceğim, çünkü o görümlerde ve rüyalarda gördüğü birçok şeyi yazdı. Ayrıca çocuklarına söylediği birçok peygamberliği de yazdı. Bu şeylerin tam bir kaydını dahil etmiyorum. ¹⁷Bunun yerine, hayatımdaki önemli olayların kaydını yazacağım. Önce, kendi ellerimle yaptığım bu levhalar üzerinde babamın kaydını özetleyeceğim. Sonra, babamın özetlenmiş kaydının ardından, kendi hayatımın kaydını yazacağım.

¹⁸After the Lord showed my father Lehi the approaching destruction of Jerusalem and other astonishing things, he started prophesying about what he had seen and heard. ¹⁹However, telling them the truth about their wickedness and abominations resulted in the Jews mocking him. But when he also testified that he saw, heard, and read in a book that a Messiah was coming to redeem the world, ²⁰that made the Jews furious with him, just like they were with former prophets, whom they had thrown out, stoned, and killed. So they tried to kill my father too. But the Lord’s tender mercies are shown to everyone He has chosen because of their faith. He uses His power to save their lives.

¹⁸Rab, babam Lehi’ye Yeruşalim’in yaklaşan yıkımını ve diğer hayret verici şeyleri gösterdikten sonra, gördüğü ve duyduğu şeyler hakkında peygamberlik etmeye başladı. ¹⁹Ancak onların kötülükleri ve iğrençlikleri hakkında gerçeği söylemesi, Yahudilerin onunla alay etmesine neden oldu. Ama aynı zamanda gördüğünü, duyduğunu ve bir kitapta okuduğunu — Mesih’in dünyayı kurtarmak için geleceğini — bildirdiğinde, ²⁰bu, Yahudileri ona karşı öfkelendirdi; tıpkı eski peygamberlere öfkelendikleri gibi — onları kovmuş, taşlamış ve öldürmüşlerdi. Böylece babamı da öldürmeye çalıştılar. Ancak Rab’bin şefkatli merhametleri, imanları nedeniyle O’nun seçtiği herkese gösterilir. O, onların canlarını kurtarmak için gücünü kullanır.

¹Following this, the Lord spoke to my father in a dream and told him: You are blessed, Lehi, because of the things you’ve done. And because you’ve been faithful and declared the things I commanded you, they’re trying to kill you. ²In that dream, the Lord commanded my father to take his family and make his way into the wilderness. ³He obeyed the Lord’s word and did what the Lord commanded him.

¹Bunun ardından Rab, babama bir rüyada konuştu ve ona dedi: Yaptığın şeyler nedeniyle kutsandın, Lehi. Sadık kaldığın ve sana emrettiğim şeyleri bildirdiğin için, seni öldürmeye çalışıyorlar. ²Bu rüyada Rab, babama ailesini alıp çöle yönelmesini emretti. ³Babam Rab’bin sözüne itaat etti ve Rab’bin kendisine emrettiği şeyi yaptı.

⁴He departed into the wilderness. He left his house, the land he had inherited, and his gold, silver, and valuables, and didn’t take anything with him except his family, provisions, and tents, and left into the wilderness. ⁵He came down by the mountains near the Red Sea shore, journeying through the wilderness until reaching the Borders of the Red Sea. He traveled with his family, consisting of my mother Sariah, and older brothers, who were Laman, Lemuel, and Sam. ⁶After he traveled for three days across the wilderness, he pitched his tent in a valley by a river.

⁴Çöle doğru yola çıktı. Evini, miras aldığı toprağı, altınını, gümüşünü ve değerli eşyalarını bıraktı; ailesi, erzağı ve çadırları dışında hiçbir şey almadı ve çöle doğru yola çıktı. ⁵Kızıldeniz kıyısına yakın dağlardan aşağı indi ve çölde yol alarak Kızıldeniz’in sınırlarına ulaştı. Ailesiyle birlikte yolculuk ediyordu; ailesi, annem Sariya’dan ve büyük kardeşlerim Laman, Lemuel ve Sam’den oluşuyordu. ⁶Çölde üç gün yol aldıktan sonra, bir nehrin yanındaki bir vadide çadırını kurdu.

⁷Then he built a stone altar and made an offering to the Lord and gave thanks to the Lord our God. ⁸My father named the river Laman, and it flowed into the Red Sea. The valley was in the mountainous area near its mouth. ⁹When my father saw the river emptied into the source of the Red Sea, he said to Laman: I wish you would be like this river — always flowing into the source of all righteousness. ¹⁰He also said to Lemuel: I wish you would be like this valley — firm, resolute, and immovable in keeping the Lord’s commandments. ¹¹He said this because Laman and Lemuel were stubborn. They complained about their father over many things: that he was a man carried away by his imagination, and had taken them away from Jerusalem, making them leave their land, gold, silver, and valuables, only to die in the wilderness. They said he did this because of his foolish, delusional thinking. ¹²This is how Laman and Lemuel, the oldest children, complained about their father. They complained because they didn’t understand how the God who created them deals with mankind. ¹³They also didn’t believe the great city of Jerusalem could be destroyed like the prophets were saying. They were like the Jerusalem Jews who tried to kill my father. ¹⁴But my father was inspired by the Spirit, speaking to them with such power in the valley of Lemuel that they shook with fear before him. He silenced them and they didn’t dare speak against him. Therefore they submitted to him. ¹⁵And my father occupied a tent.

⁷Sonra taşlardan bir sunak yaptı, Rab’be bir adak sundu ve Rab Tanrımıza şükretti. ⁸Babam nehre Laman adını verdi ve nehir Kızıldeniz’e akıyordu. Vadi, ağzına yakın dağlık bir bölgede bulunuyordu. ⁹Babam nehrin Kızıldeniz’in kaynağına aktığını gördüğünde, Laman’a dedi: Keşke bu nehir gibi olsan — her zaman tüm doğruluğun kaynağına doğru akan. ¹⁰Lemuel’e de dedi: Keşke bu vadi gibi olsan — Rab’bin emirlerini yerine getirmede sağlam, kararlı ve sarsılmaz. ¹¹Bunu söyledi çünkü Laman ve Lemuel inatçıydı. Babaları hakkında birçok şeyden şikâyet ediyorlardı: onun hayal gücüne kapılmış bir adam olduğunu ve onları Yeruşalim’den çıkararak topraklarını, altınlarını, gümüşlerini ve değerli eşyalarını bırakmaya zorladığını — sadece çölde ölmek için. Bunu onun akılsız ve kuruntulu düşüncelerinden yaptığını söylediler. ¹²Laman ve Lemuel, en büyük çocuklar olarak, babaları hakkında böyle şikâyet ediyorlardı. Onların şikâyet etmelerinin nedeni, kendilerini yaratan Tanrı’nın insanlarla nasıl ilgilendiğini anlamamalarıydı. ¹³Ayrıca büyük Yeruşalim şehrinin, peygamberlerin söylediği gibi yok edilebileceğine de inanmıyorlardı. Babamı öldürmeye çalışan Yeruşalim Yahudileri gibiydiler. ¹⁴Ancak babam Ruh tarafından esinlenmişti ve Lemuel Vadisi’nde onlara öyle bir güçle konuştu ki, onun önünde korkudan titrediler. Onları susturdu ve ona karşı konuşmaya cesaret edemediler. Böylece ona boyun eğdiler. ¹⁵Ve babam bir çadırda yaşıyordu.

¹⁶Since I was very young — but large in build — and had a strong desire to know about God’s mysteries, I cried to the Lord in prayer. He influenced me and softened my heart letting me believe everything my father had said. As a result, I didn’t rebel against him like my brothers. ¹⁷And I talked to Sam, telling him what the Lord had revealed to me by His Holy Spirit. And he believed my words. ¹⁸But Laman and Lemuel refused to listen to me. Because their hard-heartedness troubled me, I cried to the Lord in prayer for them. ¹⁹And the Lord replied: You are blessed, Nephi, because of your faith, having honestly approached Me with a humble heart. ²⁰And to the degree you keep My commandments, you will prosper and be led to a promised land, one that I’ve prepared for you, a specially chosen land, better than all other places on earth. ²¹And to the extent your brothers rebel against you, they’ll be cut off from the presence of the Lord. ²²And to the degree you keep My commandments, you will be made a ruler and teacher over them. ²³When they rebel against Me, I’ll curse them with a severe curse, and they won’t have any power over your descendants unless they also rebel against Me. ²⁴And if your descendants rebel against Me, your brothers’ descendants will afflict your descendants to help them remember.

¹⁶Çok genç olduğum — ama yapıca iri olduğum — ve Tanrı’nın gizemlerini bilmeye güçlü bir arzu duyduğum için, ağlayarak Rab’be dua ettim. O beni etkiledi ve yüreğimi yumuşattı, böylece babamın söylediği her şeye inanmamı sağladı. Bunun sonucu olarak, kardeşlerim gibi ona karşı isyan etmedim. ¹⁷Sam ile konuştum ve Rab’bin Kutsal Ruh’u aracılığıyla bana açıkladığı şeyleri ona anlattım. O da sözlerime inandı. ¹⁸Ancak Laman ve Lemuel beni dinlemeyi reddetti. Yüreklerinin katılığı beni üzdüğü için, onlar için ağlayarak Rab’be dua ettim. ¹⁹Ve Rab şöyle cevap verdi: İmanın nedeniyle kutsandın, Nefi; Bana alçakgönüllü bir yürekle içtenlikle yaklaştığın için. ²⁰Ve emirlerimi yerine getirdiğin ölçüde, başarılı olacaksın ve seni senin için hazırladığım vaat edilmiş bir ülkeye yönlendireceğim; özel olarak seçilmiş, yeryüzündeki tüm diğer yerlerden daha iyi bir ülkeye. ²¹Kardeşlerin sana karşı isyan ettikleri ölçüde, Rab’bin huzurundan uzaklaştırılacaklar. ²²Ve emirlerimi yerine getirdiğin ölçüde, onların üzerinde bir yönetici ve öğretmen yapılacaksın. ²³Onlar Bana karşı isyan ettiklerinde, onları ağır bir lanetle lanetleyeceğim ve onlar da Bana karşı isyan etmedikçe senin soyun üzerinde hiçbir güçleri olmayacak. ²⁴Ve eğer senin soyun Bana karşı isyan ederse, kardeşlerinin soyundan gelenler senin soyunu hatırlamaları için sıkıntıya sokacak.

¹Then I returned from speaking with the Lord to my father’s tent. ²And he said to me: I’ve had a dream where the Lord commanded you and your brothers to return to Jerusalem. ³The assignment is to go to Laban who has the record of the Jews and my forefathers’ genealogy engraved on brass plates. ⁴The Lord has commanded for you and your brothers to go to Laban’s house, retrieve the records, and bring them down here in the wilderness. ⁵Your brothers are complaining, saying it’s a difficult thing I’ve asked them to do. But I haven’t asked them to do it. To the contrary, it’s a commandment from the Lord. ⁶So go, my son, and you’ll be blessed by the Lord because you haven’t complained. ⁷Then I told my father: I’ll go and do what the Lord has commanded because I know the Lord doesn’t give people any commandments without preparing a way for them to accomplish what He commands to be done. ⁸When my father heard this, he was very pleased since he could tell my understanding came from the Lord.

¹Sonra Rab’le konuştuktan sonra babamın çadırına geri döndüm. ²O da bana dedi: Bir rüya gördüm; Rab sana ve kardeşlerine Yeruşalim’e geri dönmenizi emretti. ³Görev, Yahudilerin kaydını ve atalarımın soyunu tunç levhalara kazınmış olarak elinde bulunduran Laban’a gitmektir. ⁴Rab, senin ve kardeşlerinin Laban’ın evine gidip kayıtları almanızı ve onları aşağı buraya, çöle getirmenizi emretti. ⁵Kardeşlerin şikâyet ediyor; bunu yapmalarını istediğim zor bir şey olduğunu söylüyorlar. Ama ben onlardan bunu istemedim. Aksine, bu Rab’den gelen bir emirdir. ⁶Bu yüzden git, oğlum, ve şikâyet etmediğin için Rab tarafından kutsanacaksın. ⁷Sonra babama dedim: Gideceğim ve Rab’bin emrettiğini yapacağım, çünkü biliyorum ki Rab, insanlara verdiği emirleri yerine getirebilmeleri için bir yol hazırlamadan hiçbir emir vermez. ⁸Babam bunu duyduğunda çok memnun oldu, çünkü anlayışımın Rab’den geldiğini anlayabiliyordu.

⁹So my brothers and I returned with our tents back to Jerusalem. ¹⁰And when we arrived, we discussed among ourselves ¹¹and drew lots for who was to go to Laban’s house. The lot fell on Laman. So he went to Laban’s house and talked with him inside. ¹²He asked Laban for the records engraved on the brass plates, which contained my father’s genealogy. ¹³But Laban got angry and threw him out, refusing to give him the records. He accused him: You’re a robber! I’m going to kill you! ¹⁴But Laman ran away and told us what Laban had done. As a result, we were very discouraged, and my brothers were about to return to my father in the wilderness.

⁹Böylece kardeşlerimle birlikte çadırlarımızı alıp Yeruşalim’e geri döndük. ¹⁰Oraya vardığımızda kendi aramızda konuştuk ¹¹ve Laban’ın evine kimin gideceğini belirlemek için kura çektik. Kura Laman’a düştü. Böylece Laban’ın evine gitti ve onunla içeride konuştu. ¹²Babamın soyunu içeren, tunç levhalara kazınmış kayıtları Laban’dan istedi. ¹³Ancak Laban öfkelendi ve onu dışarı attı, kayıtları vermeyi reddetti. Onu suçladı: Sen bir hırsızsın! Seni öldüreceğim! ¹⁴Ama Laman kaçtı ve Laban’ın ne yaptığını bize anlattı. Bunun sonucu olarak cesaretimiz çok kırıldı ve kardeşlerim çölde bulunan babama geri dönmek üzereydiler.

¹⁵But I told them: As surely as the Lord lives and we live, we won’t return to our father in the wilderness until we’ve accomplished what the Lord has commanded us to do. ¹⁶Therefore let’s be faithful in keeping the Lord’s commandments. Let’s go down to our father’s land, because he left gold, silver, and valuables there. And he left everything because of the Lord’s commandments. ¹⁷For he knows Jerusalem will be destroyed because of the people’s wickedness, ¹⁸because they’ve rejected the words of the prophets. Therefore if our father were to live in the land after having been commanded to flee, he would lose his life too; that being so, he had to flee from the place. ¹⁹And it’s God’s wise plan for us to get these records so we can continue to keep our forefathers’ language for our children ²⁰and preserve the words spoken by all the holy prophets, which have been given to them by the Spirit and power of God, containing everything from when the world began to the present time. ²¹With these words I persuaded my brothers to be faithful in keeping God’s commandments.

¹⁵Ama onlara dedim: Yaşayan Rab’bin hakkı için ve bizim yaşayışımız adına, Rab’bin bize yapmamızı emrettiği şeyi tamamlamadan çölde bulunan babamıza geri dönmeyeceğiz. ¹⁶Bu nedenle Rab’bin emirlerini yerine getirmede sadık olalım. Babamızın toprağına inelim, çünkü orada altın, gümüş ve değerli eşyalar bıraktı. Ve her şeyi Rab’bin emirleri nedeniyle bıraktı. ¹⁷Çünkü halkın kötülüğü nedeniyle Yeruşalim’in yok edileceğini biliyor, ¹⁸çünkü onlar peygamberlerin sözlerini reddettiler. Bu yüzden, babamız kaçması emredildikten sonra o toprakta yaşamaya devam etseydi, o da hayatını kaybederdi; bu nedenle o yerden kaçmak zorundaydı. ¹⁹Ve bu kayıtları almamız Tanrı’nın bilge planıdır; böylece atalarımızın dilini çocuklarımız için koruyabiliriz ²⁰ve Tanrı’nın Ruhu ve gücü aracılığıyla kendilerine verilmiş olan, dünyanın başlangıcından şu anki zamana kadar her şeyi içeren, tüm kutsal peygamberlerin söylediği sözleri koruyabiliriz. ²¹Bu sözlerle kardeşlerimi Tanrı’nın emirlerini yerine getirmede sadık olmaya ikna ettim.

²²So we went down to our land and gathered our gold, silver, and valuables. ²³After gathering them, we went back up to Laban’s house. ²⁴We came to see Laban and asked him to give us the records written on the brass plates in exchange for our gold, silver, and valuables. ²⁵When he saw our considerable possessions, he wanted to have them so much that he drove us out by force and sent his servants to kill us so he could steal our property. ²⁶We fled from Laban’s servants and were compelled to drop our possessions, and Laban took them.

²²Böylece toprağımıza indik ve altınımızı, gümüşümüzü ve değerli eşyalarımızı topladık. ²³Onları topladıktan sonra, tekrar Laban’ın evine çıktık. ²⁴Laban’ın yanına gittik ve ondan, tunç levhalar üzerine yazılmış kayıtları altınımız, gümüşümüz ve değerli eşyalarımız karşılığında bize vermesini istedik. ²⁵Büyük miktardaki mal varlığımızı gördüğünde, onlara öylesine sahip olmak istedi ki bizi zorla dışarı attı ve mallarımızı çalmak için hizmetkârlarını bizi öldürmeye gönderdi. ²⁶Laban’ın hizmetkârlarından kaçtık ve eşyalarımızı düşürmek zorunda kaldık; Laban da onları aldı.

²⁷We escaped into the wilderness where we hid in a cave, and Laban’s servants didn’t catch us. ²⁸Laman was angry with me, and with my father as well — and so was Lemuel, since he listened to Laman. As a result, Laman and Lemuel blamed us, their younger brothers, and they beat us with a club. ²⁹As they were hitting us, an angel of the Lord appeared before them and asked: Why are you hitting your younger brother with a club? Don’t you realize that because of your iniquities the Lord has chosen him to be your leader? You must return to Jerusalem, and the Lord will hand Laban over to you. ³⁰After the angel said this to us, he left. ³¹After the angel left, Laman and Lemuel again began to complain: How is it possible the Lord will hand Laban over to us? He’s a powerful man and can command fifty. In fact, he can kill fifty, so why not us?

²⁷Çöle kaçtık, orada bir mağarada saklandık ve Laban’ın hizmetkârları bizi yakalayamadı. ²⁸Laman bana öfkelendi, babama da — Lemuel de öfkeliydi, çünkü Laman’ı dinliyordu. Bunun sonucu olarak Laman ve Lemuel, küçük kardeşleri olan bizi suçladılar ve bizi bir sopayla dövdüler. ²⁹Bizi döverlerken, Rab’bin bir meleği onların önünde belirdi ve sordu: Küçük kardeşinizi neden bir sopayla dövüyorsunuz? Kendi suçlarınız nedeniyle Rab’bin onu sizin lideriniz olarak seçtiğini anlamıyor musunuz? Yeruşalim’e geri dönmelisiniz ve Rab Laban’ı sizin elinize teslim edecek. ³⁰Melek bunları bize söyledikten sonra ayrıldı. ³¹Melek ayrıldıktan sonra, Laman ve Lemuel tekrar şikâyet etmeye başladılar: Rab Laban’ı bizim elimize nasıl teslim edebilir ki? O güçlü bir adam ve elli kişiye komuta edebilir. Hatta elli kişiyi öldürebilir; öyleyse neden bizi öldüremesin?

¹I said to my brothers: Let’s go back up to Jerusalem and be faithful in keeping the Lord’s commandments. He’s more powerful than the whole earth, so why not more powerful than Laban and his fifty? Or even than his tens of thousands? ²So, let’s go back there. Let’s be strong like Moses, because he actually spoke to the waters of the Red Sea and they divided to the right and left, and our fathers came through on dry ground out of slavery, and Pharaoh’s armies followed and were drowned in the Red Sea. ³Now you know this is true. And you also know an angel has spoken to you. So why do you doubt? Let’s go back. The Lord can protect us, just like our ancestors, and destroy Laban, just like the Egyptians.

¹Kardeşlerime dedim: Yeruşalim’e geri çıkalım ve Rab’bin emirlerini yerine getirmede sadık olalım. O, bütün yeryüzünden daha güçlüdür; öyleyse neden Laban’dan ve onun elli adamından daha güçlü olmasın? Hatta onun on binlerinden bile? ²Öyleyse oraya geri dönelim. Musa gibi güçlü olalım, çünkü o gerçekten Kızıldeniz’in sularına konuştu ve sular sağa ve sola ayrıldı; ve atalarımız kölelikten çıkarak kuru toprak üzerinde geçtiler, ve Firavun’un orduları onları takip etti ve Kızıldeniz’de boğuldu. ³Şimdi bunun doğru olduğunu biliyorsunuz. Ve bir meleğin size konuştuğunu da biliyorsunuz. Öyleyse neden şüphe ediyorsunuz? Geri dönelim. Rab bizi, atalarımız gibi koruyabilir ve Mısırlılar gibi Laban’ı da yok edebilir.

⁴When I said this, they were still very angry and kept complaining. Nevertheless, they followed me until we reached the wall of Jerusalem. ⁵It was dark and I had them hide outside the wall. After they concealed themselves, I crept into the city and went toward Laban’s house. ⁶I was led by the Spirit, not knowing in advance what I would do. ⁷Nevertheless, I continued on. As I approached Laban’s house, I saw a man on the ground ahead of me who was drunk with wine. ⁸When I approached him, I saw it was Laban. ⁹I noticed his sword and removed it from its sheath. Its hilt was made of pure gold and the design was of superior quality. The blade was made from the most expensive steel.

⁴Bunu söylediğimde hâlâ çok öfkeliydiler ve şikâyet etmeye devam ediyorlardı. Buna rağmen beni izlediler ve Yeruşalim’in suruna kadar geldik. ⁵Hava karanlıktı ve onlara surun dışında saklanmalarını söyledim. Saklandıktan sonra şehre gizlice girdim ve Laban’ın evine doğru yöneldim. ⁶Önceden ne yapacağımı bilmeden Ruh tarafından yönlendirildim. ⁷Yine de devam ettim. Laban’ın evine yaklaştığımda, önümde yerde şarapla sarhoş olmuş bir adam gördüm. ⁸Ona yaklaştığımda, onun Laban olduğunu gördüm. ⁹Kılıcını fark ettim ve onu kınından çıkardım. Kabzası saf altındandı ve işçiliği üstün kalitedeydi. Bıçağı en pahalı çelikten yapılmıştı.

¹⁰And the Spirit urged me to kill Laban. But I said in my heart: I’ve never killed anyone. So I hesitated and drew back, not wanting to kill him. ¹¹But the Spirit told me again: The Lord has handed him over to you. And I was also aware he had tried to kill me, and that he refused to listen to and follow the Lord’s commandments, and he had also taken our property. ¹²Then the Spirit told me again: Kill him — the Lord has handed him over to you. ¹³The Lord kills the wicked to accomplish His righteous purposes. It’s better for one man to lose his life than for a nation to lose their way and fall into unbelief. ¹⁴When I had heard these words, I remembered the words the Lord had spoken to me in the wilderness: To the degree your descendants keep My commandments, they’ll prosper in the promised land. ¹⁵And I also considered that they couldn’t keep the Lord’s commandments of the Law of Moses unless they had the Law. ¹⁶And I knew that the Law was engraved on the brass plates. ¹⁷Furthermore, I knew the Lord had handed Laban over to me so I could get the records as He commanded. ¹⁸So I obeyed the Spirit’s voice, took Laban by the hair of his head, and struck his head with his own sword.

¹⁰Ve Ruh beni Laban’ı öldürmeye teşvik etti. Ama içimden dedim: Hiç kimseyi öldürmedim. Bu yüzden tereddüt ettim ve geri çekildim; onu öldürmek istemedim. ¹¹Ama Ruh bana tekrar dedi: Rab onu senin eline teslim etti. Ve onun beni öldürmeye çalıştığının, Rab’bin emirlerini dinlemeyi ve yerine getirmeyi reddettiğinin, ve ayrıca mallarımızı almış olduğunun da farkındaydım. ¹²Sonra Ruh bana tekrar dedi: Onu öldür — Rab onu senin eline teslim etti. ¹³Rab, doğru amaçlarını gerçekleştirmek için kötüleri öldürür. Bir ulusun yolunu kaybedip imansızlığa düşmesindense, bir adamın hayatını kaybetmesi daha iyidir. ¹⁴Bu sözleri duyduğumda, Rab’bin çölde bana söylediği sözleri hatırladım: Soyun, emirlerimi yerine getirdiği ölçüde, vaat edilmiş ülkede başarılı olacaktır. ¹⁵Ve ayrıca düşündüm ki, Yasa’ya sahip olmadıkça Rab’bin Musa’nın Yasası’ndaki emirlerini yerine getiremezlerdi. ¹⁶Ve Yasa’nın tunç levhalar üzerine kazınmış olduğunu biliyordum. ¹⁷Dahası, Rab’bin emrettiği gibi kayıtları alabilmem için Laban’ı bana teslim ettiğini biliyordum. ¹⁸Böylece Ruh’un sesine itaat ettim, Laban’ı saçlarından tuttum ve kendi kılıcıyla başına vurdum.

¹⁹After I had cracked his head with his sword, I took Laban’s clothes and put them on. I also secured his armor around my waist. ²⁰After doing this, I went to Laban’s treasury. As I was going there, I saw Laban’s servant who had the treasury keys, and imitating Laban’s voice I ordered him to go with me into the treasury. ²¹He believed me to be his master Laban since he saw the clothes and the sword fastened around my waist. ²²He talked to me about the Jewish elders, knowing his master had been out with them at night. ²³And I spoke to him as if I were Laban ²⁴and told him I was going to carry the engravings on the brass plates to my older brothers who were outside the walls. ²⁵I also ordered him to follow me. ²⁶He thought I referred to church elders and I really was Laban whom I had killed, so he followed me. ²⁷He talked to me many times about the Jewish elders as I went to my brothers outside the city wall.

¹⁹Kendi kılıcıyla başını çatlattıktan sonra, Laban’ın giysilerini aldım ve üzerime giydim. Zırhını da belime bağladım. ²⁰Bunu yaptıktan sonra Laban’ın hazinesine gittim. Oraya giderken, hazinenin anahtarlarına sahip olan Laban’ın hizmetkârını gördüm ve Laban’ın sesini taklit ederek ona benimle birlikte hazineye gelmesini emrettim. ²¹Üzerimdeki giysileri ve belime bağlı kılıcı gördüğü için beni efendisi Laban sandı. ²²Benimle Yahudi ileri gelenleri hakkında konuştu, çünkü efendisinin gece onlarla birlikte dışarıda olduğunu biliyordu. ²³Ben de onunla, Laban’mışım gibi konuştum ²⁴ve tunç levhalar üzerindeki yazıları, surların dışında bulunan ağabeylerime götüreceğimi söyledim. ²⁵Ayrıca ona beni izlemesini emrettim. ²⁶Kilisenin ileri gelenlerinden söz ettiğimi ve gerçekten Laban olduğumu — öldürdüğüm kişiyi — sandı; bu yüzden beni izledi. ²⁷Şehrin surunun dışında bulunan kardeşlerime doğru giderken, benimle Yahudi ileri gelenleri hakkında birçok kez konuştu.

²⁸When Laman saw me, he was very scared, and so were Lemuel and Sam. They ran away because they thought I was Laban and he had killed me and was coming to kill them too. ²⁹I called after them and they heard me; so they stopped running away. ³⁰When Laban’s servant saw my brothers, he began to shake with fear and was about to run and return to Jerusalem. ³¹Because I have a large build and had received great strength from the Lord, I grabbed Laban’s servant and held him so he couldn’t run away.

²⁸Laman beni gördüğünde çok korktu; Lemuel ve Sam de korktular. Kaçtılar, çünkü benim Laban olduğumu, onun beni öldürdüğünü ve onları da öldürmeye geldiğini sandılar. ²⁹Arkalarından seslendim ve beni duydular; böylece kaçmayı bıraktılar. ³⁰Laban’ın hizmetkârı kardeşlerimi görünce korkudan titremeye başladı ve koşup Yeruşalim’e geri dönmek üzereydi. ³¹Yapıca iri olduğum ve Rab’den büyük güç aldığım için, Laban’ın hizmetkârını yakaladım ve kaçamaması için onu tuttum.

³²I told him that if he would agree with my words, as surely as the Lord lives and I live, if he would agree with what we said, we would spare his life. ³³And I took an oath that he didn’t need to be afraid; he would be a free person like we were if he was willing to go down with us into the wilderness. ³⁴I also told him: The Lord has certainly commanded us to do this. So shouldn’t we be diligent in keeping the Lord’s commandment? Therefore if you’re willing to go down into the wilderness to my father, you’ll have a place with us. ³⁵Then Zoram — which was the servant’s name — was satisfied with what I said and promised to go down into the wilderness to our father. He also made an oath he would stay with us from then on. ³⁶Now we wanted him to stay with us so the Jews wouldn’t know about our sudden departure into the wilderness to follow and kill us. ³⁷But once Zoram took an oath, our worries about him ended. ³⁸So we took the brass plates and Laban’s servant and went into the wilderness, traveling to our father’s tent.

³²Ona dedim ki, sözlerimi kabul ederse, Yaşayan Rab’bin hakkı için ve benim yaşayışım adına, söylediklerimizi kabul ederse, hayatını bağışlayacaktık. ³³Ve ona korkmasına gerek olmadığına dair yemin ettim; bizimle birlikte çöle inmeye razı olursa bizim gibi özgür bir kişi olacaktı. ³⁴Ona ayrıca dedim: Rab kesinlikle bize bunu yapmamızı emretti. Öyleyse Rab’bin emrini yerine getirmede gayretli olmamalı mıyız? Bu nedenle, benimle birlikte çöle, babamın yanına inmeye razı olursan, aramızda bir yerin olacak. ³⁵Sonra Zoram — ki bu hizmetkârın adıydı — söylediklerimden memnun oldu ve çöle, babamızın yanına bizimle birlikte inmeye söz verdi. Ayrıca o andan itibaren bizimle kalacağına dair yemin etti. ³⁶Onun bizimle kalmasını istiyorduk, böylece Yahudiler çöle ani gidişimizi öğrenip peşimizden gelip bizi öldürmesinler. ³⁷Ama Zoram yemin ettikten sonra onunla ilgili endişelerimiz sona erdi. ³⁸Böylece tunç levhaları ve Laban’ın hizmetkârını alıp çöle gittik ve babamızın çadırına doğru yol aldık.

¹After we came to our father in the wilderness, he was overjoyed. And my mother Sariah was extremely glad because she had actually mourned for us, ²since she thought we died in the wilderness. She had also complained against my father, telling him he was a dreamer, saying: You’ve led us out from our own land, and my sons are dead, and we’re going to die in the wilderness. ³My mother complained like this against my father. ⁴And my father told her: I know I’m a man of visions. However, if I hadn’t seen the things of God in a vision, I wouldn’t have known God’s goodness but would have stayed at Jerusalem and lost my life with my people. ⁵But I’ve obtained a promised land, and I rejoice in that. I know the Lord will protect my sons from Laban and bring them back down to us in the wilderness. ⁶This was how my father Lehi comforted my mother Sariah about us while we went through the wilderness up to Jerusalem to get the record of the Jews. ⁷When we had returned to my father’s tent, their joy was complete and my mother was comforted. ⁸She said: Now I know for sure the Lord has commanded my husband to escape into the wilderness. I also know for certain the Lord has protected my sons and rescued them from Laban and given them power so they were able to accomplish what He had commanded them to do. These were her new remarks.

¹Çölde babamın yanına geldiğimizde, o büyük sevinç duydu. Annem Sariya da son derece sevinçliydi, çünkü gerçekten bizim için yas tutmuştu, ²çünkü çölde öldüğümüzü düşünmüştü. Ayrıca babama karşı şikâyet etmiş, ona bir hayalperest olduğunu söylemişti: Bizi kendi toprağımızdan çıkardın, oğullarım öldü ve biz de çölde öleceğiz. ³Annem babama böyle şikâyet etti. ⁴Babam ona dedi: Görüler gören bir adam olduğumu biliyorum. Ancak Tanrı’nın şeylerini bir görümde görmemiş olsaydım, Tanrı’nın iyiliğini bilmezdim, Yeruşalim’de kalır ve halkımla birlikte hayatımı kaybederdim. ⁵Ama vaat edilmiş bir ülke elde ettim ve bundan dolayı seviniyorum. Rab’bin oğullarımı Laban’dan koruyacağını ve onları aşağı, çölde bize geri getireceğini biliyorum. ⁶Babam Lehi, Yahudilerin kaydını almak için çölden Yeruşalim’e çıktığımız sırada annem Sariya’yı bizim hakkımızda böyle teselli etti. ⁷Babamın çadırına döndüğümüzde, sevinçleri tam oldu ve annem teselli buldu. ⁸Şöyle dedi: Şimdi kesin olarak biliyorum ki Rab kocama çöle kaçmasını emretti. Ayrıca kesin olarak biliyorum ki Rab oğullarımı korudu, onları Laban’dan kurtardı ve onlara güç verdi, böylece O’nun kendilerine emrettiği şeyi yerine getirebildiler. Bunlar onun yeni sözleriydi.

⁹They were very glad and offered sacrifice and burnt offerings to the Lord and gave thanks to the God of Israel. ¹⁰After thanking the God of Israel, my father Lehi took the records engraved on the brass plates and carefully studied them from the beginning. ¹¹He saw they contained the five books of Moses, which gave an account of the world’s creation and of Adam and Eve, who were our first parents; ¹²and a record of the Jews from the beginning down to the start of the rule of Zedekiah, king of Judah; ¹³and the prophecies of the holy prophets from the beginning, all the way up to the start of Zedekiah’s rule; and many prophecies of Jeremiah. ¹⁴My father Lehi also found his ancestors’ genealogy on the brass plates; therefore he knew he was a descendant of Joseph, that same Joseph who was Jacob’s son, who was sold into Egypt and kept safe by the hand of the Lord so that he could keep his father and his whole household from dying of starvation. ¹⁵They had also been saved from slavery and escaped from Egypt by that same God who kept them alive. ¹⁶This was how my father discovered his ancestors’ genealogy. Laban was a descendant of Joseph too; therefore he and his forefathers had kept the records. ¹⁷When my father saw all these things, he was filled with the Spirit and began to prophesy about his descendants: ¹⁸that these brass plates would go to all nations, tribes, languages, and people who came from his descendants. ¹⁹Therefore he said these brass plates would never be lost or obscured any more by time. And he prophesied many things about his descendants.

⁹Çok sevindiler ve Rab’be kurbanlar ve yakmalık sunular sundular ve İsrail’in Tanrısı’na şükrettiler. ¹⁰İsrail’in Tanrısı’na şükrettikten sonra, babam Lehi tunç levhalara kazınmış kayıtları aldı ve onları baştan itibaren dikkatle inceledi. ¹¹Onların, dünyanın yaratılışını ve ilk anne babamız olan Adem ile Havva’yı anlatan Musa’nın beş kitabını içerdiğini gördü; ¹²ve Yahudilerin başlangıçtan Yahuda kralı Sidkiya’nın hüküm sürmeye başladığı zamana kadar olan kaydını; ¹³ve kutsal peygamberlerin başlangıçtan Sidkiya’nın hüküm sürmeye başladığı zamana kadar olan peygamberliklerini; ve Yeremya’nın birçok peygamberliğini. ¹⁴Babam Lehi ayrıca tunç levhalar üzerinde atalarının soyunu buldu; bu nedenle Yusuf’un soyundan geldiğini bildi — o Yusuf ki, Yakup’un oğluydu, Mısır’a satılmıştı ve babasını ve bütün ev halkını açlıktan ölmekten korumak için Rab’bin eliyle güvende tutulmuştu. ¹⁵Onları yaşatan aynı Tanrı tarafından kölelikten de kurtarılmış ve Mısır’dan çıkmışlardı. ¹⁶Babam atalarının soyunu bu şekilde keşfetti. Laban da Yusuf’un soyundandı; bu nedenle o ve ataları bu kayıtları tutmuşlardı. ¹⁷Babam bütün bunları gördüğünde Ruh ile doldu ve soyu hakkında peygamberlik etmeye başladı: ¹⁸bu tunç levhaların, soyundan gelen bütün uluslara, oymaklara, dillere ve halklara ulaşacağını. ¹⁹Bu nedenle bu tunç levhaların artık hiçbir zaman kaybolmayacağını ya da zamanla karartılmayacağını söyledi. Ve soyu hakkında birçok şey peygamberlik etti.

²⁰Up to this point, my father and I had kept the commandments the Lord had given us. ²¹We had obtained the records the Lord had commanded us to obtain and had studied them carefully, finding they were valuable and important for us so that we could retain the Lord’s commandments for our children. ²²That being the case, it was God’s wisdom for us to take them with us as we traveled in the wilderness to the promised land.

²⁰Bu noktaya kadar, babam ve ben Rab’bin bize verdiği emirleri yerine getirmiştik. ²¹Rab’bin almamızı emrettiği kayıtları almış ve onları dikkatle incelemiştik; onların değerli ve bizim için önemli olduğunu gördük, böylece Rab’bin emirlerini çocuklarımız için koruyabilirdik. ²²Öyle olduğu için, vaat edilmiş ülkeye doğru çölde yolculuk ederken onları yanımıza almamız Tanrı’nın bilgeliğiydi.

Mesih'in Antlaşması

Turkish 1 Nefi 1

The First Book of Nephi

HIS RULE AND MINISTRY

Birinci Nefi Kitabı

HÜKÜMDARLIĞI VE HİZMETİ

Chapter 1

Bölüm 1